"Ik wil nog steeds heel graag terugkeren naar Oekraïne als de oorlog gedaan is." Dat is de wens van Olga Shvaika, een Oekraïense die intussen in Mechelen woont. Het is vandaag exact vier jaar geleden dat Rusland de oorlog met Oekraïne startte. Olga woonde toen in Kharkiv, dichtbij de Russische grens en herinnert zich nog goed hoe zij een haar zonen wakker werden van de bommen.
Vier jaar oorlog in Oekraïne: Mechelse-Oekraïense Olga getuigt
Olga Shvaika is een Oekraïnse die in Mechelen woont. Voor haar is het vandaag een heel moeilijke dag, want exact vier jaar geleden viel Rusland Oekraïne binnen.
"Het is altijd een moeilijke dag voor mij, omdat er teveel herinneringen zijn, ik teveel nadenk over deze dag en mijn vorige leven."
Olga woonde in Kharkiv, een stad in het noordoosten van Oekraïne, dichtbij de Russische grens. Ze herinnert zich de start van de oorlog nog als de dag van gisteren.
"Ik werd wakker met mijn kinderen om 4u 's nachts. Mijn kinderen waren echt geschrokken, omdat we bommen hoorden en we realiseerden dat het de start van de oorlog was."
Eerst heeft Olga geschuild in een schuilkelder, dan is ze gevlucht naar Polen en via een hulpverleningsorganisatie samen met haar kinderen in België terechtgekomen. Hier is ze direct gestart met het leren van het Nederlands.
"De eerste maanden waren alsof ik blind was. Ik verstond niets goed. Ik ben op mijn tweede dag gestart met het leren van Nederlands. Uit respect voor België wou ik de taal leren van het land dat me wou beschermen.
Olga is juriste van opleiding, haar diploma is ook erkend, maar haar Nederlands is nog niet goed genoeg voor de job en dus werkte ze hier al onder meer in de horeca en behaalde ze haar diploma van zorgkundige. Ook richtte ze het vrijwilligerscentrum Kryla op waarmee ze zorgt voor goederen voor de Oekraïense soldaten. Ze maakt met heel wat vrijwilligers onder meer deze camouflagenetten.
"Het is echt belangrijk voor onze soldaten om hun leven te beschermen en hun techniek, auto's en tanks."
Dat de oorlog zolang zou duren, had Olga niet verwacht. Hoe ze de situatie verder ziet evalueren, vindt ze een erg moeilijke vraag. Wel hoopt ze terug te kunnen keren naar haar Oekraïne, al weet ze dat haar land nooit meer hetzelfde zal zijn.
"Ik ben zeker dat ik terugwil naar Oekraïne. Voor mij is het het mooiste en beste land, maar ik weet dat het niet hetzelfde land is als voor de oorlog. -Kan je terug naar huis, staat jouw huis er nog? Weet jij dat? Mijn huis? Ik heb geen huis.